SSH ISO 20589:2025

Qelqi në ndërtim - Përcaktimi i aftësisë rezatuese

Glass in building - Determination of the emissivity

Scope

Ky dokument specifikon një procedurë për përcaktimin e emetueshmërisë në temperaturë ambienti të sipërfaqeve të qelqit dhe të qelqit të veshur me shtresë (coated glass).
Emetueshmëria është e nevojshme për të marrë parasysh transferimin e nxehtësisë përmes rrezatimit nga sipërfaqet në temperaturën standarde 283 K, në përcaktimin e vlerës U dhe të transmetueshmërisë totale të energjisë diellore të elementeve të qelqëzimit, sipas [1] deri në [4].
Procedura, e bazuar në matje spektrofotometrike të reflektancës spektrale në incidencë pothuajse normale mbi materiale jo transparente në zonën infra të kuqe, nuk është e zbatueshme për komponentët e xhamit që kanë të paktën një nga karakteristikat e mëposhtme:
a) sipërfaqe të ashpra ose të strukturuara ku rrezatimi incident reflektohet në mënyrë difuze;
b) sipërfaqe të lakuara ku rrezatimi incident reflektohet në mënyrë spekulare në kënde të papërshtatshme për të arritur detektorin gjatë përdorimit të aksesorëve për matjen e reflektancës spekulare;
c) transparencë në infra të kuqe.
Megjithatë, procedura mund të aplikohet me kujdes për çdo komponent xhami, me kusht që sipërfaqet e tij të jenë të sheshta dhe jo-shpërhapëse (shih 3.6) dhe të mos jenë transparente në zonën infra të kuqe (shih 3.7).
Edhe pse matjet e transmetueshmërisë përfshihen në këtë dokument, ato shërbejnë vetëm për të verifikuar nëse kampioni është jo-transparent në infra të kuqe në kuptimin e këtij dokumenti (shih 3.7). Nëse kampioni është transparent në infra të kuqe, ky dokument nuk është i zbatueshëm.
Versioni i mëparshëm i këtij dokumenti bazohej në përdorimin e matjeve të reflektancës me spektrofotometra infra të kuq me rreze të dyfishtë (double beam dispersive), të aftë të matin pothuajse të gjithë diapazonin spektral të një trupi të zi në temperaturën standarde të referencës dhe të përcaktojnë emetueshmërinë me metodën e 30 ordinatave [6]. Ky version merr në konsideratë spektrofotometrat me transformim Fourier (FTIR), ku diapazoni spektral është i kufizuar. Ai përshkruan një metodë sipas së cilës spektrofotometrat mund të përdoren për të përcaktuar emetueshmërinë nëse janë në gjendje të matin deri në pikën e 24-të të ordinatës dhe nëse plotësojnë një kriter zhurme për këtë diapazon spektral. Ai lejon përfshirjen e të dhënave nga pika e 25-të deri në të 30-tën e ordinatës.
Është shtuar një aneks i ri informativ (Aneksi D) që përshkruan parimet e aksesorëve për reflektancë absolute. Këta aksesorë janë të destinuar për përdorim nga personel i kualifikuar.
Meqenëse spektrofotometrat FTIR janë instrumente me një rreze (single beam), ndryshe nga spektrofotometrat dispersivë me dy rreze (double beam), të cilët mund të korrigjojnë drift-in e instrumentit, një procedurë është zhvilluar në kuadër të projektit evropian THERMES për të korrigjuar drift-in. Kjo procedurë përshkruhet në [10] dhe [16]. Kategoritë e tjera të gabimeve të ordinatave gjatë përdorimit të spektrofotometrave FTIR diskutohen në [14].